Lipkowski Otton

Z Słownik historyczny "Opieka nad dziećmi na ziemiach polskich w XIX-XXI wieku"

Lipkowski Otton – ur. 5.09.1907 w Człuchowie, zm. 12.10.1982 w Warszawie; pedagog, prekursor pedagogiki resocjalizacyjnej i polskiej ortodydaktyki. Absolwent Instytutu Pedagogiki Specjalnej i Wolnej Wszechnicy Polskiej w dziedzinie pedagogiki, doktor nauk humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego (1963). Nauczyciel dzieci upośledzonych. Wykładowca akademicki w dziedzinie metodyki niedostosowanych społecznie (1954). Dyrektor Instytutu Głuchoniemych im. Jakuba Falkowskiego w Warszawie (1960-1965). Zastępca dyrektora (1966), następnie dyrektor (1967-1970) w Państwowym Instytucie Pedagogiki Społecznej. Członek i przewodniczący Zarządu Sekcji Wychowania Federation Internationale des Communautes d’ Enfants przy UNESCO (1968-1982). Dziekan Wydziału Resocjalizacji Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej (1970). Przewodniczył pracom dotyczącym badania warunków niedostosowania społecznego i resocjalizacji (od 1975). Kierownik polskiego zespołu pedagogów specjalnych współpracujących z ekipą międzynarodową przy Uniwersytecie Humboldta w Berlinie nad ujednoliceniem nazewnictwa z pedagogiki specjalnej. Zaangażowany w działalność wielu organizacji i instytucji, m. in.: Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, Rada Centralnego Ośrodka Metodycznego Ministerstwa Oświaty, Komisja Doradcza przy Departamencie Spraw Nieletnich Ministerstwa Sprawiedliwości, Towarzystwo Walki z Kalectwem, Towarzystwo Logopedyczne, Instytut Programów Szkolnych MOiW, Komisja Produkcyjna Szkolnictwa Specjalnego. Autor m. in. Pedagogika specjalna (1974), Wychowanie dzieci społecznie niedostosowanych (1966), Resocjalizacja (1970), Dziecko społecznie niedostosowane i jego resocjalizacja (1971). Redagował oraz publikował na łamach czasopism krajowych i zagranicznych, w tym: „Dom Dziecka”, „Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze”, „Szkoła Specjalna”. Imieniem Ottona Lipkowskiego zostały nazwane: Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 15 dla Dzieci Słabosłyszących w Warszawie oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w Krupskim Młynie.

Źródła: A. Hryniewicka, Dziewięćdziesięciolecie czasopisma „Szkoła Specjalna”. Cz. II, „Szkoła Specjalna” 2015, nr 2; O. Lipkowski, Dziecko społecznie niedostosowane i jego resocjalizacja, Warszawa 1971; O. Lipkowski, Zadanie najpilniejsze, „Dom Dziecka” 1957, nr 5; O. Lipkowski, Pedagogika specjalna, Warszawa 1977; O. Lipkowski, Wyższa Szkoła Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie 1922-1982, Warszawa 1982; M. Niemiec, N. Stankowska, Otton Lipkowski – twórca polskiej ortodydaktyki [w:] Uczeni z odległej i niepodległej przeszłości. Rekonstrukcje, interpretacje, refleksje, red. A. Żywczok, M. Kitlińska-Król, Katowice 2019; J. Wyczesany, Pedagogika upośledzonych umysłowo, Kraków 2005; Nasz patron, https://osw15warszawa.edupage.org/about/?eqa=dGV4dD10ZXh0L2Fib3V0JnN1YnBhZ2U9NA%3D%3D [dostęp: 12.02.2023]; E. Żabczyńska, Otton Lipkowski, „Szkoła Specjalna” 1998, t. 58.