Kopeć Tadeusz

Z Słownik historyczny "Opieka nad dziećmi na ziemiach polskich w XIX-XXI wieku"

Kopeć Tadeusz – ur. 24.08.1881 w Warszawie, zm. 6.07.1950 w Warszawie. Lekarz, działacz społeczny. W 1899 ukończył gimnazjum i rozpoczął studia lekarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował w szpitalu na warszawskiej Pradze. Kształcenie zakończył w 1904. W 1905 został asystentem w Domu Podrzutków ks. Boduena. Specjalizował się w pediatrii. W 1908 pojechał na roczny pobyt do klinik pediatrycznych w Niemczech i we Francji. Po powrocie do kraju pracował w Domu Podrzutków ks. Boduena. Od 1911 należał do Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego. W 1913 został ordynatorem Szpitala Dziecięcego im. Karola i Marii. Pełnił funkcję kierownika ambulatorium, a następnie szpitalnego oddziału niemowlęcego. Od 1917 należał do zarządu Towarzystwa Opieki nad Niemowlętami. Tego samego roku był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. W 1922 uzyskał stopień doktora. Przyczynił się do obniżenia ilości zakażeń wewnątrzszpitalnych dzięki zastosowaniu nowoczesnych metod profilaktyki. W 1933 powrócił do Domu Podrzutków ks. Boduena. Był starszym ordynatorem i zastępcą dyrektora. Przeprowadził zmiany organizacyjne oraz modernizację budynków szpitalnych. Redaktor czasopism „Przegląd Pediatryczny” i „Pediatrii Polskiej”. W 1939 został zmobilizowany. Przebywał w ZSRR, Persji, Kenii. Pracował w różnych instytucjach m. in. w szpitalach dziecięcych utworzonych przez Czerwony Krzyż. W 1947 wrócił do Warszawy. Rozpoczął pracę w przychodni Polskiego Czerwonego Krzyża. Założyciel i ordynator oddziału noworodków w Szpitalu św. Ducha. 7.12.1947 jako pierwszy polski pediatra został członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego.


Źródła: W. Kula, Rodzina Kopciów „Głos Garbowa” 2010, nr 7-8; E. Stocki, Kopeć Tadeusz [w:] Polski Słownik Biograficzny, t.13, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967-1968; W. Szenajch, Życie i działalność lekarska dr med. Tadeusza Kopcia, „Pediatria Polska” 1951, t. 26, nr 3.