Hubicki Stefan

Z Słownik historyczny "Opieka nad dziećmi na ziemiach polskich w XIX-XXI wieku"

Hubicki Stefan – ur. 18.03.1877 w Pilicy, zm. 30.10.1955 w Sierocku; lekarz, polityk, żołnierz. Po skończonych studiach medycznych podjął pracę w warszawskich szpitalach. W czasie I wojny światowej wcielony do armii rosyjskiej, później działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, w 1919 wstąpił do wojska polskiego. Od 1920 szef Wydziału Organizacyjnego Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych, od 1922 komendant Wojskowej Szkoły Sanitarnej, od 1925 II Inspektor Służby Zdrowia w Ministerstwie Spraw Wojskowych, w 1926 komendant Oficerskiej Szkoły Sanitarnej. We wrześniu 1929 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej, zaś 4.12.1930 objął funkcję ministra pracy i opieki społecznej w rządzie Walerego Sławka. Ministrem (od 1932 ministrem opieki społecznej) pozostał w kolejnych gabinetach Aleksandra Prystora i Janusza Jędrzejewicza (do 13.05.1934). Jako minister założył Stowarzyszenie Opieki nad Młodzieżą Niezatrudnioną, które stało się jednym z elementów aktywnej polityki zatrudnienia kierowanej do ludzi młodych pozostających bez pracy. Organizował także Hufce Pracy dla Niezatrudnionej Młodzieży. Podstawowym problemem, z którym musiał się borykać w okresie pełnienia funkcji szefa resortu pozostawało bezrobocie i inne społeczne skutki Wielkiego Kryzysu, największym osiągnięciem stało się przyjęcie przez parlament ustawy o ubezpieczeniu społecznym z 28.03.1933, unifikującej i ujednolicającej w dużej mierze system ubezpieczeń społecznych w państwie. W okresie kierowania przez niego resortem Ministerstwo dokonało ważnej i trwałej zmiany w polityce opiekuńczej kładąc nacisk na rozwój opieki nad dziećmi opuszczonymi w ramach rodzin zastępczych. Po odejściu z ministerstwa pozostał w Radzie Funduszu Pracy, w latach 1935-1939 był komisarzem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W 1938 stał na czele Komitetu Wykonawczego Pierwszego Ogólnopolskiego Kongresu Dziecka. Po wojnie powrócił do praktyki lekarskiej.

Źródła: P. Grata, Polityka społeczna Drugiej Rzeczypospolitej. Uwarunkowania – instytucje – działania, Rzeszów 2013; W. Jędrzejewicz, Wspomnienia, Wrocław 1993; J. Krawczyńska, Pierwszy Ogólnopolski Kongres Dziecka (Warszawa 2-4.IX. 1938 r.), „Praca i Opieka Społeczna” 1938, nr 4; J. Piotrowski, Generał Stefan Hubicki. Żołnierz, polityk, lekarz (1877-1955), Wrocław 2009.