Geisler Edward

Z Słownik historyczny "Opieka nad dziećmi na ziemiach polskich w XIX-XXI wieku"

Geisler Edward – ur. 21.03.1854 w Zgierzu, zm. 12.12.1933 w Warszawie; przemysłowiec, działacz społeczny i narodowy. Absolwent gimnazjum realnego w Warszawie. Student Instytutu Technologicznego w Petersburgu. W 1876 współzałożyciel odlewni żelaza i fabryki maszyn „Bracia Geisler” oraz Banku dla Handlu i Przemysłu. Kierownik Muzeum Przemysłu i Rolnictwa od 1875. Zaangażowany w działalność społeczną. Był jednym z organizatorów Fundacji Tanich mieszkań im. Hipolita i Ludwiki Wawelbergów. Aktywnie działał na rzecz rozwoju Towarzystwa Gniazd Sierocych. Organizacja niosła pomoc dzieciom potrzebującym opieki, głównie sierotom. Celem było tworzenie tzw. gniazd stanowiących środowisko wychowawcze dla najmłodszych oraz miejsce rozwoju gospodarczego jako jednostka samowystarczalna. Wspierał Chrześcijańskie Towarzystwo Ochrony Kobiet, które działało na rzecz zapobiegania prostytucji, prowadziło działalność umoralniającą  oraz organizowało wsparcie dla kobiet, które rezygnowały z nierządu. Udzielało pomocy w znalezieniu pracy. Jako prezes kolegium zboru ewangelicko-augsburskiego przyczynił się do rozwoju Szpitala Ewangelickiego, Domu Starców i Sierot, Domu Kalek, powstania  Domu Sierot (1902), Schroniska Czasowego i Ogniska Domowego dla Kobiet (1903) a także pierwszego na ziemiach polskich Zakładu dla Umysłowo Niedorozwiniętych (1904), Gniazda Sierocego w Baniosze (1912). Działacz ruchu społecznego i narodowego ewangelików Polaków na Śląsku Cieszyńskim. Ponadto działał na rzecz rozwoju szkolnictwa w środowisku zboru, tworząc komitety szkolne. Zapewniały one podstawy organizacyjne i materialne szkołom zborowym a także gimnazjum filologicznemu im. Mikołaja Reja (1906). W 1914 Geisler został członkiem Komitetu Obywatelskiego Miasta Warszawy i przewodniczącym Wydziału Pomocy dla Ludności, w ramach którego powierzono mu obowiązek kierowania akcją charytatywną „Ratujcie dzieci”. Od 1916 radny Warszawy oraz prezes Wydziału Opieki Społecznej.

Źródła: E. Muszalski, Geisler Edward Gustaw [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. VII, Kraków 1948-1958; Program działalności Towarzystwa Gniazd Sierocych, Warszawa 1910; Statut Towarzystwa Gniazd Sierocych, Warszawa 1924; Statut Warszawskiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Ochrony Kobiet, Warszawa 1928; Wzorowe zagrody jako program działalności Towarzystwa Gniazd Sierocych, Warszawa 1918; T. W. Świątek, R. Chwiszczuk,  Warszawski ruch społecznikowski, Warszawa 2010.